n’anticchia ‘i tempu passau,
n’anticchia nni babbiàu
n’anticchia nni scantàu –
ma senza fari bbùci
cu scuru e picca luci –
ie cu tuttu ddhu tempu chi mancàu
sthrammatu
a mmenzu un “mi taliàu”
ie un “mi vardàu”
gran parte del tempo è passato, / in parte ci ha fregati / in parte ci ha spaventati – / ma senza grida
e voci / col buio e in poca luce – / e con tutto quell’ammanco di tempo / resti confuso / tra un “mi
osservò” / e un “mi guardò”
DA “SARMURA”